Tydzień temu byliśmy z Adasiem u pediatry. Pani stwierdziła niedobór witaminy D, oraz zaobserowała ‘jakieś’ objawy zachodzącego słońca. Ale oznamiła to tak radośnie, że nie dopytywaliśmy o to, ani nie bardzo nas to wystraszyło. Wpisała też to w zeszyt Adasia, który prowadzi.
Po powrocie do domu, rodzice oczywiście pierwsze co zrobili to wpisali w pierwszej lepszej wyszukiwarce co to jest to zachodzące słońce. No i zrobiło się mało ciekawie… Bo to objaw neurologiczny, z bardzo poważnymi przyczynami. Do pani DR dodzwonić się nie dało, bo ona całymi dniami przyjmuje małych pacjentów i ma wyłączony telefon. Później był długi weekend… Ale i tak od razu zamówiliśmy termin USG głowy. U dzieci jest to dość proste badanie, bo mają ciemiączko. Cały tydzień czekania i nerwów…
Dziś okazało się, że wszystko jest ok w główce Adasia. Pan lekarz robiący USG powiedział, że słusznie to kontrolujemy, bo lepiej sprawdzić. Ale on się jeszcze nigdy nie spotkał z tym, że zachodzące słońce było by objawem jakiś patologii w mózgu. Dodatkowo zrobiliśmy USG stawów biodrowych. Bo to kolejna zmora rodziców – dysplazja. Przechodziliśmy to już z psem, bo u Goldenów to częsta choroba… Na szczęście Adaś ma zupełnie zdrowe stawy.

A przyszłym rodzicom polecam książkę Pawła Zawitkowskiego ‘Co nieco o rozwoju dziecka’. Przydatna na pewno przed narodzinami, chociaż pewnie dużo więcej się z niej przyda jak już dziecko mamy. Bo takie czytanie ‘na sucho’ mniej daje i nie do końca się rozumie co Pan ma na myśli :) A ja i tak z niej dużo rzeczy fajnych się dowiedziałem, mimo , że Adaś ma już 3 miesiące. Jeden przykład – zakładanie niemowlakowi rekawów z ubranek. Po tym jak zobaczyłem jak to można robić – stało się to bardzo proste :D W książce jest też film na DVD w którym Pan pokazuje wszystkie rzeczy opisane w książce, na żywym dziecku, nie na lalce jak to jest w szkole rodzenia :) Polecam!

Ciekawe, jak szybko organizm przestawia się na niespanie. Wcześniej sypiałem dobrze, regularnie średnio 7-8h. A gdy np. pies miał biegunkę i musiałem z nim 3 razy w nocy wyjść – następny dzień był ‘trudny’ ;) Teraz – sypiam średnio 5h, w nocy wstaję co 3h, przewijam, podaje do karmienia, później odbijam… O 6 z budzikiem w tyłku przychodzi pies… Bywają noce gorsze i lepsze, ale mimo to całkiem normalnie funkcjonuję w pracy. Oczywiście wpadłem w nałóg kawowy (wcześniej nie piłem kawy wcale), ale mimo wszystko i tak jestem zdziwiony :D

A syn Adaś ostatnio coraz częściej uśmiecha się na widok twarzy. I jest to tak rozbrajający uśmiech, że zapomina się wtedy o wszystkich trudach. Za taki uśmiech syna, można oddać bardzo wiele :D